Zo af en toe klust hij een beetje. Dat moet hij wel want de uitkeringen zijn laag en de werkloosheid ligt boven de 25% op dit eiland.
Mijn auto start niet meer, ik sta in La Laguna, 40 km van Puerto de la Cruz. Ten einde raad bel ik hem. Hij komt direct samen met een vriend, en na een half uur knutselen doet mijn good old Peugeot 307 het weer!
Hij brengt me ook nog terug naar huis. Onderweg vraag ik wat hij van me krijgt. Zijn antwoord: we kunnen toch vrienden zijn, ik hoef er niets voor te hebben.
Het ontroert me, waar maak je dit nog mee? En wat kan ik hier in godsnaam nog tegenover stellen?
Ik ga een avondje organiseren bij mij thuis. Voor de juweeltjes aan mensen die ik in deze korte tijd op Tenerife al heb mogen ontmoeten. Wauw!
