Ik voel me een
beetje alleen, eenzaam, een beetje shit gewoon.
Komt ook omdat ik
geen reacties krijg op wat ik schrijf. Ik heb zelfs geen idee of
er iemand is die dit leest.
Is er dan niemand
die hier eens een kijkje komt nemen?
Ik bedoel: er
gebeurt toch wel iets met je, zelfs dat er niets gebeurt?
Wil je reageren
dan staat onder en boven deze pagina een berichtformulier.
Je kan me ook - voor mij volkomen anoniem - via Google gaan volgen op toekomstige blogs (rechtsboven je mail adres invoeren), of me
waarderen onderaan elk bericht dat ik plaats.
Ik voel me een
beetje alleen, eenzaam, een beetje shit gewoon.
Komt ook omdat ik
geen reacties krijg op wat ik schrijf. Ik heb zelfs geen idee of
er iemand is die dit leest.
Is er dan niemand
die hier eens een kijkje komt nemen?
Druk? En dus
vluchtig? Gehaast, te moeilijk, of te confronterend misschien? Boeit het gewoon
niet? Heb ik niets te vertellen, maakt het je radeloos, voel je herkenning,
pijn, verdriet, blijdschap?
Ik bedoel: er
gebeurt toch wel iets met je, zelfs dat er niets gebeurt?
En ik zou het zo
fijn vinden gewoon iets te horen. Gewoon te weten dat jij daar bent, waar dan
ook. En gewoon even de verbinding te voelen, hoe kort ook, maar wel even dat
dat alles is wat er is, een milliseconde misschien, dat is misschien al genoeg.
Wil je reageren
dan staat onder en boven deze pagina een berichtformulier.
Je kan me ook - voor mij volkomen anoniem - via Google gaan volgen op toekomstige blogs (rechtsboven je mail adres invoeren), of me
waarderen onderaan elk bericht dat ik plaats.
