Morris

Jij hebt mij in jouw leven zoveel schoons geleerd,
Ik de leraar, jij leerling? ’t Was zo vaak omgekeerd.

Jouw kunde om telkens weer opnieuw voor iets bekends te gaan,
Door steeds weer in het nu te zijn, een les in mijn bestaan.

Jij leert mij de weg terug, mijn maatje, leraar, knuffelkont
Je geeft me voeding op mijn pad, terug naar mijn geboortegrond.

Als ik jou heel waarlijk zie, met open ogen kijk,
Ben jij een spiegelbeeld voor mij, voel ik me blij en rijk.

Ik mag van jou veel leren, op mijn weg terug
En dankbaar kan ik zeggen: jij bent een stukje brug.

Jij leert mij de weg terug, mijn maatje, leraar, knuffelkont
Je geeft me voeding op mijn pad, terug naar mijn geboortegrond.

Ik keek vaak naar je als je slaapt, zo diep en stil jouw rust,
Je adem bijna niet te zien - Soms werd ik mij bewust…

… van het idee jou te verliezen als maatje, leraar, knuffelkont,
Ik weet, ik kan ook anders kiezen, 
Terug naar mijn geboortegrond.



Met dank aan Anca

Levend begraven

Stel je voor, een kist waar je in ligt

Of een laag puin boven je

Een lawine waar je niet meer uit komt

Dat je weet dat alles wat je ook doet niets meer helpt.

Paniek slaat toe, opstand en diep verzet

Want de dood onder ogen zien

Is niet hoe wij zijn opgevoed

En het laatste wat we willen zien of zijn.

Blinde paniek. En overgave is ver weg

Wat is de uitweg nog hier?

Ik heb niet de wijsheid in pacht

Maar ik geloof toch dat er een weg is.

Want er zijn altijd twee wegen

Een van de angst, en de ander van de Liefde

De eerste dringt zich op, de ander moet je zoeken

Luisteren is een beter woord.

Stil worden, ssst..., ademen, luisteren

Dan hoor je de andere zoveel zachtere stem. Dat het goed is

Dat jij volmaakt bent, dood of levend

Dat verschil is echt miniem, eigenlijk niets.

Wat zo fijn is dat je niet dood hoeft of begraven

Dat je dit kan oefenen, en zelfs ervaren, elke dag weer.

Zodat je er klaar voor bent als het zover komt, hoe ver weg ook nu

Maar dan volmaakt, in vrede, een kind van Liefde.

  

Liefde

Mijn liefde omvat alles. 

Niet zo groot als kan zijn nog, maar groeiend en zonder waarde of oordeel. Steeds ruimer en omvattender. 

Door de ervaringen van elke dag, aan elke dierbare en meer....

...  mag ik deze schoonheid en kracht ervaren.

Dank je wel lieve God voor elke ervaring,
In alles wat ik leer, dat ik jouw Liefde ervaar.

Omdat het echt is

Echtheid kan me zó ontroeren. 
Het is zuiverheid, pure manifestatie vanuit onze liefde voor elkaar.

Het is wat ik soms zie in andere mensen, in een woord, een gebaar, en vooral in een blik. 
Puur en kwetsbaar, en tegelijk ook weer onkwetsbaar. Omdat het echt is.

Het komt zó uit de hemel. Voor jou, voor mij, voor ons samen.