Jij hebt mij in jouw leven zoveel schoons geleerd,
Ik de leraar, jij leerling? ’t Was zo vaak omgekeerd.
Jouw kunde om telkens weer opnieuw voor iets bekends te gaan,
Door steeds weer in het nu te zijn, een les in mijn bestaan.
Jij leert mij de weg terug, mijn maatje, leraar, knuffelkont
Je geeft me voeding op mijn pad, terug naar mijn geboortegrond.
Als ik jou heel waarlijk zie, met open ogen kijk,
Ben jij een spiegelbeeld voor mij, voel ik me blij en rijk.
Ik mag van jou veel leren, op mijn weg terug
En dankbaar kan ik zeggen: jij bent een stukje brug.
Jij leert mij de weg terug, mijn maatje, leraar, knuffelkont
Je geeft me voeding op mijn pad, terug naar mijn geboortegrond.
Ik keek vaak naar je als je slaapt, zo diep en stil jouw rust,
Je adem bijna niet te zien - Soms werd ik mij bewust…
… van het idee jou te verliezen als maatje, leraar, knuffelkont,
Ik weet, ik kan ook anders kiezen,
Terug naar mijn geboortegrond.
Met dank aan Anca
Geen opmerkingen:
Een reactie posten