Telkens als ik mij vastklamp aan een persoon die mij vervult met geluk, en ik raak gehecht aan de eigenwaarde die me dat oplevert, is het mijn volmaakte overvloedige bewustzijn dat zich laat meesleuren in de illusie van behoeftigheid.
En telkens als ik die vergissing maak, word ik daar direct op geattendeerd: het levert verdriet op, angst om die persoon te verliezen, angst voor afwijzing en zelfafwijzing.
Citaat uit Verslaafd aan liefde van Jan Geurtz.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten