Om vooral mezelf nog even te herinneren dat uit het gezicht voor even of wat langer het draadje boven over alleen maar steviger doet oplichten.
Het draadje dat me met mijn dierbaren verbindt. Met jou!
Het draadje dat me met mijn dierbaren verbindt. Met jou!
Omdat jij zo een mooi mens bent.
Waardevol, belangrijk en net zo hard op weg als ik.
Waardevol, belangrijk en net zo hard op weg als ik.
In vrijheid en in alle ruimte. En alleen zó maken we keuzes.
Toch?
Toch?
Geen opmerkingen:
Een reactie posten