Oud. Zó oud ben ik....
In jaren dan. Niet in hoe ik me voel. Ik voel me een oudere jongere en ik weet ook: mijn geest is en blijft jong. Ik wil leren, ervaren, genieten. Nog steeds. Tot de dood er ooit op volgt. Dementie is niet mijn weg. Ik volg een andere weg, niet mooier, maar anders.
Vaak denk ik dat ik alleen het verleden zie. Omdat er zo vaak in deze rust en stilte, hier op dit eiland, herinneringen komen: wat ik heb beleefd, wat ik heb geleerd. Dan kan ik ver weg zijn.
Maar de andere kant is er ook: ik kan steeds makkelijker in het nu zijn. Het NU is immers alles dat er is. Meer niet. Verleden en toekomst? Illusies uiteindelijk!
Dan geniet ik. Van het eiland, van de natuur, van de speeltjes in deze wereld, van vrienden, van de mensen hier, van mijn dierbaren. Die allemaal in mijn hart zitten.
I will be healed when I let Him teach me to heal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten