Uit de eenheid komen we, omdat we een behoefte krijgen ons af te scheiden. Uniek te zijn, een enkeling, een identiteit.
In ons leven leggen we ballast af, schillen, overtuigingen, we worden steeds puurder door wat we afleggen. Totdat we op een punt komen en beseffen: we hoeven niet langer uniek te zijn, geen enkeling te zijn of ons te onderscheiden.
We krijgen het inzicht: De eenheid is alles dat er is. Alleen de Liefde bestaat en dat is wat ik ben. Liefde overwint angst, zoals het licht de duisternis overwint en verdrijft.
Als we daar aan toe zijn gaan we weer.
En voegen we toe aan de eenheid wat we op aarde geleerd hebben: onvoorwaardelijke liefde en onbaatzuchtigheid. En verliezen we onze identiteit. Die is niet meer nodig.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten