Ik zie een Duits stel. Na vijf minuten pakt hij zijn mobiel, bijna verontschuldigend zo van: 'ja, ik moet nu toch echt even kijken. Wie of wat stuurt een berichtje? .. Ik word gezien, misschien zelfs gewaardeerd! En: dat heb ik nodig! Belangrijker toch dan mijn partner, die toch wel daar naast mij blijft zitten?'
Zo leven we nu.
Even bij de ander, even bij onszelf. Maar zelden bij ons Zelf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten