Help

Help roepen helpt 

Verlicht worden

Het is zaterdagmiddag drie uur. Ik zie mensen aan de weg werken, het is zwaar werk. 
Ik stel me voor hoe het leven van deze arbeiders zes dagen per week uit werken bestaat. Verplicht, elke dag weer. Voor een baas, voor geld, voor hun gezin, voor onze luxe.

Wat rest nog anders in hun leven? Hebben ze dezelfde kans om verlicht te worden als ik? Of minder, of juist meer? Of maakt het niet uit?

God is in alles dat ik zie... 
Laat me het alstublieft zó mogen zien lieve God.

Mijn gidsen

Zézé geeft me de uitdaging op mijn pad...

Jezus geeft me het inzicht als ik even stil wil staan...

En Morrie .... geeft me de troost, op elk moment.

Over liefde en loslaten

Troostrijk en inspirerend vind ik die man. 
Want hij helpt me, ook op mijn weg. Het eerste hoofdstuk komt al direct zó bij me binnen. 

Dat en daar ben ik. 
En misschien jij ook wel?   

Over liefde en loslaten - Jan Geurtz

Alles

Wie alles kent behalve zichzelf, mist alles.

Thomas evangelie

Aandacht

De aandacht van buiten is mijn verdoving

De aandacht naar binnen is mijn verlossing.


Ik zag vandaag een kindje dat veel aandacht trok en kreeg. En toen vroeg ik me af hoe ze zal zijn als ze straks groot is. 

Pijn zo oud, en tegelijk zo vers...

.... en dan beleef ik plezier en herkenning op BVN, aan een uitzending over depressies
.... je bent nooit overbodig, iemand heeft je nodig
.... het komt goed, morgen schijnt de zon weer
.... ik bouw in de zon mijn mooiste zandkasteel, voor jou
.... verliefd? Ga dan mee, omarm me en breng me nergens heen
.... het warme bad komt na het delen
.... sun, sun, sun, here it comes...
.... help me vriend, ik trek het even niet alleen.

Met dank aan BVN, 24/1/2017, het  depressiegala.

Vrijheid en ontdekken

Loop je weg in vrijheid

Om steeds weer te ontdekken wat je wilt

Want ik luister.

Zeg ik tegen mezellef.

Uit het oog, in het hart

Om vooral mezelf nog even te herinneren dat uit het gezicht voor even of wat langer het draadje boven over alleen maar steviger doet oplichten.
Het draadje dat me met mijn dierbaren verbindt. Met jou! 

Omdat jij zo een mooi mens bent.
Waardevol, belangrijk en net zo hard op weg als ik. 

In vrijheid en in alle ruimte. En alleen zó maken we keuzes. 
Toch?

De wereld van de kat

Link: De wereld van de kat

Alleen zijn is nog geen alleen Zijn

Twee weken terug zei ik te snakken naar het alleen zijn. 

Nu is het snikken om het alleen zijn. 

Kon ik maar alleen Zijn, 
Dan was alles opgelost.

Blinde paniek, geloof, hoop en liefde (3)

Achter de paniek komt een pijn naar voren, een hele oude pijn dat er niemand was toen ik om hulp schreeuwde. 

Ik zie een baby'tje, klein, hulpeloos, intens verdrietig en in tranen omdat er niemand komt hoe hard het ook schreeuwt. 

Ik til het baby'tje op en wieg het in mijn armen. Ik voel de blinde paniek in de schreeuw die niet werd gehoord toen het juist zo nodig was. 

Ik wieg het en fluister in zijn oor, en hij wordt rustig. Ik fluister dat ik er altijd zal zijn, wanneer hij me ook nodig heeft, ik ben er voor hem. Ik laat hem nooit meer in de steek.
Mijn woorden maken hem rustig, de troost en liefde van mijn woorden bereikt hem, heelt hem. 
Mijn pijn die eindelijk op mag lossen. 

Blinde paniek, geloof, hoop en liefde (2)

Ik ben niet bang voor de dood. Ik ben bang voor deze paniek, 'doodsbang'. Die maakt me blind, beneemt me alle adem, ik ben er niet meer.

De paniek zit vóór de dood, dat ervaar ik ineens. 
Dood gaan is een verlossing, acceptatie, vrede, overgang, een rimpel, daar ben ik niet bang voor. 

Ik ga opnieuw naar de paniek die ervoor zit. Ik beleef intense angst en benauwdheid maar mijn verlangen om hiermee nu eindelijk verder te komen is dieper. Het drijft mij voort.

Dan kom ik ineens en verrassend in een ander stuk. Achter de angst en de paniek kan ik ineens komen, en ik voel de pijn die hier heerst, hele oude pijn. Die ik altijd heb weggestopt met mijn slimme mechanismes. Met die pijn maak ik nu bijna verlossend en vol verwondering contact.

Dank je wel lieve vriendin, voor het inzicht wat er vóór de dood ligt.

Wordt vervolgd 

Blinde paniek, geloof, hoop en liefde (1)

Ik lig weer in een kist of kleine ruimte onder de grond, levend begraven of onder puin, de deksel bevindt zich vlak boven me. 
Ik hoor op afstand geluid, maar ze zullen mij niet op tijd vinden en uitgraven. Het is pikkedonker en ik kan mij niet bewegen. Ik probeer te kloppen op het deksel boven me maar mijn handen zijn niet vrij. 

Dan raak ik in paniek, blinde paniek. Geen uitweg, niemand die er voor mij is nu, niemand die mij nog kan helpen. Ik krijg het enorm benauwd, van de kleine ruimte, van de paniek die alle redelijkheid en liefde doet vergeten. 

Ik ben er niet meer.

Wordt vervolgd

Echt en oprecht

Een president die zingt

Ik hou van die man. 
Hij lijkt me echt en oprecht.

Overvloed en uitbundigheid

Zo af en toe is het er, zoals vandaag. 

Eventjes zo een moment van overvloed, van optimisme. 
Voorbij alle worstelingen. 
Dat alles goed is, en af. Uitbundig kunnen genieten van mijn leven en dus mijn geluk. Diepe acceptatie dat het zo ook bedoeld is. Ik hoef eventjes niet meer te processen, te onderzoeken, te snappen of te analyseren. Alsof ik het totaal zie, voorbij en boven de nietige en afgescheiden details.
Overvloed die ik verdien en die ik direct wil delen. Met jou.
Een leven vanuit overvloed, vieren van ons geluk, uitbundig!

Overvloed in mijn hart, want dat brengt vanzelf de uitbundigheid van andere overvloed: in mijn bestaan, in de wereld, bij mijn dierbaren, bij iedereen die ik mag ontmoeten. Voor die overvloed hoef ik niets te doen, het is jouw en mijn geboorterecht!

Binnenkort in dit theater met een doorlopende voorstelling, ik weet het zeker.

Ga je mee, spiritueel maatje? Op naar nieuwe groei, volmaaktheid, genieten in vreugde, nieuwsgierigheid, vrijheid, ruimte vooral, en natuurlijk die...

... Uitbundigheid!

Ik ben er bijna klaar voor.

Dolfijnen, olifanten en mensen

Dolfijnen en olifanten hebben ook een zelfbewustzijn, net als apen en mensen. Dat hoorde ik laatst.

Weet je wat zo leuk is aan de overeenkomst tussen deze drie diersoorten en de mens? Ze zijn eigenlijk altijd in paartjes of groepen, en zelden alleen.

Alleen zijn, solitair, dat hoort toch niet bij een mens. Zijn we niet allemaal op zoek naar een maatje of gewaardeerd worden in een groep?

Vastklampen

Telkens als ik mij vastklamp aan een persoon die mij vervult met geluk, en ik raak gehecht aan de eigenwaarde die me dat oplevert, is het mijn volmaakte overvloedige bewustzijn dat zich laat meesleuren in de illusie van behoeftigheid. 

En telkens als ik die vergissing maak, word ik daar direct op geattendeerd: het levert verdriet op, angst om die persoon te verliezen, angst voor afwijzing en zelfafwijzing.

Citaat uit Verslaafd aan liefde van Jan Geurtz.